Wędrowiec, który rozbija biwak wysoko w górach, z pewnością doceni zalety liofilizowanych potraw. Ich ciężar to zaledwie 1/4 ciężaru świeżego produktu, a jeśli są szczelnie opakowane, przez lata nie tracą smaku i po zalaniu wrzątkiem są gotowe do spożycia. Liofilizację po raz pierwszy zastosowano w latach pięćdziesiątych, gdy rząd amerykański sponsorował badania zmierzające do wyprodukowania lekkich wagowo racji żywnościowych dla astronautów, podróżników i wojska. Żywność liofilizuje się szybko ją zamrażając, po czym następuje proces jej całkowitego odwodnienia. Umieszcza się ją w hermetycznym pomieszczeniu między płytami wypełnionymi płynem chłodniczym i zamraża, w tym czasie pompa o dużej mocy wytwarza próżnię. Liofilizacja zmienia wewnętrzną strukturę produktu; w wypadku nieszczelnego opakowania tlen powoduje jełczenie tłuszczów, a wilgoć umożliwia rozwój bakterii; wówczas żywność liofilizowana psuje się podobnie jak świeża. Ponieważ żywność musi być zamrażana szybko, najpraktyczniejsze są produkty rozdrobnione. Można liofilizować ryby, mięso, warzywa i owoce - najlepiej nadają się do tego gotowe posiłki z posiekanymi składnikami oraz kawa. Nowoczesna technologia skróciła proces liofilizacji i produktów liofilizowanych jest coraz więcej. Nadal są one dość drogie, ale gdy nie ma lodówki lub zaletą jest mała waga, są niezastąpione. Odzyskują pierwotną konsystencję po zalaniu wrzątkiem, a wartości odżywcze, wygląd i smak zachowują przez kilka lat.